De afgelopen weken ging het bij Shot zo mis dat zelfs het scorebord medelijden leek te hebben. Het minst pijnlijk was nog mijn wedstrijd als coach van Dames 3. Na 3 goede sets was de energie simpelweg op. De vierde set startte gênant met een 10-0 achterstand als gevolg (eindstand 25-10 voor Majella).
Tussen de andere twee wedstrijden bestaat twijfel: Sovoco versierde de kantine voor het Halloween-feest maar de horrorervaring was meer voor Shot Helden 2. Na 4 kansloze sets, binnen één uur en een kwartier, mochten we gaan douchen (scores: 11, 16, 13, 12). Een week later speelde Dames 1 tegen Irene. In de 2 middelste sets zag ik vanaf de kant voornamelijk wanhoop, radeloosheid en vertwijfeling (scores: 9 en 11 punten).
Vandaag, ook als zelfhulp, een aantal geruststellende gedachten en tips om deze pijnlijke momenten te verzachten: Eerste Hulp Bij Afgaan.
De eerste tip: wees stoïcijns. Maak je alleen druk om alles wat je kan beïnvloeden. Je kan je ergeren aan je teamgenoten, of de tegenstander die veel te goed is. Maar uiteindelijk is het je eigen spel dat je kan veranderen.
Tip twee: omarm het absurde van de afgang. Wat heeft een wedstrijd van zin als je toch geen enkele kans maakt? Lach er om, kijk lekker om je heen en ga daarna weer spelen. De schoonheid zit niet in de winst, maar in het ritueel van opnieuw proberen.
En ten slotte: aan feitelijke setstanden kan je niks meer doen, maar wel aan het gevoel dat je er bij hebt. Kijk positief terug, een nederlaag is ook een leermoment.
Iedereen loopt in z’n carrière aan tegen een wedstrijd die je liever niet had gespeeld. Niet fijn maar geen hoogte- zonder dieptepunten. En als jij een keer degene bent die een ander inmaakt: wees lief. Vandaag zij, morgen jij.
